Taith Côr y Gleision i Ganada

Wel, daethom i ben a mynd a dod nôl o Ganada, er bod ambell un dal draw yng Nghanada /America. Heb os, gwnaeth y jet-lag fwrw sawl un ohonom i wahanol raddau ond ar y cyfan cawsom ni daith arbennig. Diolch byth fod Toronto a Kinsgton wedi dod dros y tywydd garw a buom yn ffodus iawn i gael tywydd digon da ar gyfer ymweld â rai o leoliadau’r ddinas gan gynnwys y CN Tower a hefyd i ymweld â fferm sydd yn cynhyrchu ‘maple suryp’ . Fferm oedd hi yn wir ac nid canolfan ymwelwyr fel roedd rhai ohonom ni yn disgwyl. Roedd Niagra  yn wirioneddol syfrdanol a llwyddodd criw bach ohonom ganu cytgan  Gwlad, Gwlad yn y twnel yn edrych allan dan y dŵr.

Roedd ein perfformiad cyntaf yn y Selwyn Outreach Centre yn Peterborough, Ontario ar y nos Lun, yn cefnogi eu cyngerdd i lansio’r achos da ‘The Abbeyfield House Society of Lakefield’. Yno cwrddom â Dewi Jones, (ewythr i Eryl Jones, un o’n tenoriaid), Dewi yw Llywydd y prosiect. Yn rhannu’r llwyfan gyda ni‘r noson honno roedd teulu talentog iawn, Rhythm and Grace; chwech o blant gyda’u rhieni yn canu, dawnsio a chwarae nifer o offerynnau. Roedd hefyd yna dri phlentyn ifancach adre fydd yn perfformio gyda’r teulu  cyn bo hir. Cawsom groeso cynnes a noson  gofiadwy yn cwrdd â llawer o bobl â gwreiddiau Cymreig. Cawsom y pleser o gwrdd Mary Smaith , Maer Tref Selwyn a derbyn wrthi Dystysgrif o werthfawrogiad.

Erbyn dydd Mercher roeddem yn teimlo bach mwy effro ar gyfer ein peforfformiad yn Egwlys Beacan yn Beaverton, Ontario lle cawsom eto Dystysgrif o werthfawrogiad gan John Grant, Maer Tref Brock, dywedodd ef “We’re all Welsh tonight”. Derbynniodd Delyth plac i’n croesawu oddiwrth Terry O’Neil o glwb rygbi Brock a chyflwynodd Delyth grys y Gleison wedi’i arwyddo gan y tim fel anrheg.  Roedd elw y cyngerdd yn mynd tuag at y banc bwyd lleol. Yn gynnharach ar ddydd Mercher buom yn ffodus i gael ein cyfarch gan Andy Letham, Maer y Ddinas Kawartha Lakes dros ginio yn St Dave’s Diner ar Highway 35. Mae cwrdd a tri maer mewn wthnos yn dipyn o gamp!

Roedd Gwyl Gymreig Ontario yn llwyddianus iawn, er bod Bws B wedi cael ei oedi ar y ffordd. Ar y ffordd i’r gwesty bu damwain achosodd ddifrod i ffenstr yn y bws, ond doedd neb ar y bws diolch byth, a dwy awr yn ddiweddarach cyrrhaeddod y bws arall i gludo ein cantorion i Kingston. Ar Fws A, cafodd Claudio, ein gyrrwr Eidaledd, bleser mawr ein clywed yn canu O Sole Mio a anthem yr Eidal, ac mae wedi rhoi neges hyfryd ar Trydar ers hynny.

Yn y brif berfformiadau cyflwynon ni anrheg o lun y Côr wedi ei fframio oedd  yn cynnwys teitl bob darn wnaethom ni berfformio tra yng Nghanada, a derbynniom anrheg  o amryw fathodynau-pin i aelodau’r Côr ar y  ffordd.

Buom yn ffodus iawn i gael croeso ‘Canadian’ cynnes iawn gan bawb a hefyd wedi cael cyfle i wneud atgofion hyfryd a llawer o ffrindie newydd ar y ffordd.  Dilynnodd Dewi Jones ni yr holl ffordd lan i Kingston a gwnaeth ddod i’n swper olaf ble cyflwynwyd wobryau’r Daith. I enwi on ychydig: Meurig am Y Siwtcês aeth i Frankfurt, i Mike Bryant (gŵr Anne Derbyshire)  aeth Gwobr i‘r Cefnogwyr am werthu yr holl lyfrau rysait, a mi aeth Gwobr yr Ymwybyddwyr i Bryn Teribl a Rhys Gwirion (Llinos and Trefor).

Ar y cyfan roedd y Daith yn un bythgoiadwy a phleserus iawn, a mae’n wir i ddweud ei fod yn brofiad pwysig arall yn hanes Côr y Gleision. Diolch o galon i bawb a wiethiodd mor galed i drefnu’r trip ac i’r rhai sydd wedi’n cefnogi ar y ffordd. Pwy a ŵyr o ble daw y gwahoddiad nesa ac eraill sydd o’n blaen?

 

Delyth Jones, Cadeirydd

Noson Carioci Côr y Gleision

 Nos Wener ddiwethaf oedd un o nosweithiau hwyl ore Côr y Gleision! Gymaint o dalent a llawer o uchafbwyntiau. Syniad Sarita Marshal oedd y noson “Cwin Carioci” ein côr. Cafodd y noson ei gynnal yn y Liberal Club ar Cathays Terrace; lleoliad perffaith gyda llwyfan, digon o le i eistedd a bar oedd yn gwerthu diodydd rhad. Cyfrannodd pawb at y buffet gyda gwledd o quiches, pizzas, sausage rolls, cacennau a digon o bethau eraill.

Yn nhraddodiad gorau Carioci, cyflwynodd y gwirfoddolwyr dewr yn ein plith ein dewisiadau o ganeuon i Sarita o flaen llaw i berfformio, ac yna nol i’r bar i frolio ein dewrder. Doedd dim angen i ni boeni gan ein bod ymhlith ffrindiau ac roedd yn lot o hwyl. Erbyn diwedd y nos roedd bron pob un ohonom wedi mentro i’r llwyfan ac roedd pawb yn wych, dyma ychydig o uchafbwyntiau:

Norma yn canu “When I’m 64” a ddilynwyd gan bob un ohonom yn canu Penblwydd Hapus iddi gan ei bod yn dathlu ei phen-blwydd yn 64 ar y diwrnod hwnnw; Harriet yn canu “Poision” ac yn gorfod bod ychydig yn ddyfeisgar pan ddiffoddwyd wifi y Carioci; yr ystafell yn mynd yn dawel tra roedd Meilyr yn canu “Stars” o Les Miserables, Lucy yn canu “Bridge Over Troubled Water” ac ymunodd pawb i mewn wrth feddwl am y rhai a gollwyd yn Grenfell Tower.

Roed uchafbwyntiau eraill yn cynnwys Sarita a Frank yn canu “Island in the Stream” tra cynigiodd Lucy, Anne a Mel fersiwn amgen o ddawnsio llinell; Ann Williams yn canu “Stand by Your Man” a Wyn Williams yn canu “Can’t Help Falling in Love” Roedd Harriet yn ei dagrau wrth iddo ganu.

Roedd hefyd rhywbeth gwahanol: cân bert o Bortiwgal “Meu Fado” a berfformiwyd gan Delyth, ffrind Gwenno Dafydd (gobeithio bydd hi’n ymuno â’r côr a “Du Hast” gan Miranda Morton, hollol wallgof a gwych.

Canodd Julie Donnelly berfformiad gwych o “Angie Baby”; Mary a Dave yn canu deuawd o’r gân “You’re so Vain” a Gwenno Dafydd yn canu “All that Jazz”. Dyna lais! A phwy fedrau anghofio perfformiad Melanie o “I’ve Got a Brand New Pair of Roller Skates”?

Canodd Steve Cross o’r bas ddwy gan hyfryd gan Frank Sinatra a chanodd John Smith a Jon Haberfield ganeuon gwych hefyd.

Uchafbwynt arall oedd Vicky “the voice” yn canu “I will always love you” a Kath Edwards yn canu un o ganeuon gorau’r Carpenters “Close to you”. Perfformiodd Anne Derbyshire “The Tide is High” gan Blondie a Lynne Cronin yn canu “Downtown” a ffrind o’r côr Beccy yn perfformio “Summertime” .

I gloi: y finale, Cath “Cazz” Green yn sylweddoli ei fod yn cymryd “6 gin, peint o gwrw a chwmni da” i’w pherswadio i fentro i berfformio “Paradise” gan Dashboard Light gyda Norma gyda’r ddwy yn penderfynu actio’r gân tra’n ei chanu. Roedd yn ddoniol iawn, y diwedd perffaith i noson dda!

Roedd y noson yn llawn a dim digon o amser. O’n i eisiau sôn oherwydd roedd roeddent yn ddigon dewr i fentro i’r llwyfan i ganu a wnaeth y noson yn arbennig iawn. Llwyddodd y noson i godi £365 ar gyfer ein taith i Ganada flwyddyn nesa.

Da iawn i bawb. Noson wych a chôr hyfryd i fod yn rhan ohoni.

Sunshine, Song And Fitness Training. And Hamsters Rule!

On a lovely sunny day  in June , Cor Y Gleision Choir met at the Cornerstone in Charles Street for our choir singing day. Cornerstone is a  converted chapel  with great acoustics, and importantly, it’s large enough to accommodate almost a hundred of us.

We were there to improve our vocal skills and also to fine-tune the two songs we will be entering for the National Eisteddfod Mixed Choir  competition this coming August.

The morning began with some warm up exercises  and lots of laughs with Richard and Rhiannon including “Tony Chestnut knows I love him” and “The Grand old Duke of York”.  Even the marathon runners of the choir were wondering why they had achy limbs the following day.

We all found it so beneficial going through our songs in fine detail practising the phrasing, the intonation and timing. For the non- welsh speakers, the help with the pronunciation was invaluable.
At lunchtime, there was an outside area with tables and a coffee shop where we  were able to sit  in the sun to enjoy our sandwiches. Lots of us took advantage of the nice long break for a dash around the shops. M&S was  just next door.

In the afternoon we were lucky to have the expertise of Jenny Walker who was inspirational! Of course we had  the compulsory warming up exercises first. We tried singing Yellow Submarine and at the same time  adding syncopated percussion by leaping on the spot. Yikes!

Jenny had us all opening our upper palette through applying her “surprised hamster technique”.  It really works!  I can vouch for that. She was full of ideas and  techniques for improving our sound. She worked on our two eisteddfod songs and we could all feel the difference at the end of the afternoon.
We all went home (or to Weatherspoons)  in the late afternoon sunshine feeling that it was a very worthwhile and fun day. National Eisteddfod we’re on our way!